ندای مظلومیت برادران عزیز افغان از گلوی حاج نادر طالب زاده و برنامه راز

خسته بودم. صبح تا شب کارهای مختلفی داشتم. پنجشنبه(۳۰ دی ۸۹) شب که اومدم خونه، نشستم روبروی تلویزیون. شبکه یک. اخبار بود. نگران تونس و افغانستان و عراق و لبنان هستم. خدا به خیر بگذرونه. اخبار تموم شد. گفتم بزنم شبکه چهار، گاهی برنامه های خیلی خوبی داره. حاج نادر طالب زاده داشت در باره افغانستان حرف می زد. دو مهمان افغانی و مستند سازی ایرانی که اخیرا درباره محرم و فرهنگ در افغانستان داشت پژوهش می کرد. حال اومد. ندای مظلومیت مردم افغان به یادم اومد و برخوردهای غلط برخی ملی گراهای افراطی ایرانی غربگرا. واقعا دست حاج نادر درد نکنه که نگاهش همون نگاه امام و آقاست. دمش گرم. فوری با چند تا بچه های ارزشمند حوزوی و فوق لیسانس و دکتری و سطح سه و چهار افغانی تماس گرفتم که برخی از اونها داشتن برنامه رو می دیدن. گفتم به همشهری هاتون اس.ام.اس بزنید که ببیند. واقعا باید کمک کرد که زبان فارسی و فرهنگ اسلامی و شیعی در جهان رشد کنه و افغانستان در این زمینه یک پایه قوی هست. دست تلویزیون وشبکه چهار درد نکنه. برنامه تموم شد وحیفم اومد که چرا نباید بیشتر در این باره برنامه درست می شد و چرا اینقدر دیر. البته می دونم که این برنامه ها شروع قوی و عالی هستند که بچه های مسلمون می تونند خوب راه رو ادامه بدند. از ایران وافغانستان که بچه های خیلی خوب و قوی دارند.

برنامه گفتگوی ویژه خبری، زبان فارسی و فرصت های پیش رو

زدم کانال دو. یک استاد ادبیات فارسی هندی، دکتر دهلوی مهمان گفتگوی خبری بود. خیلی برنامه جالبی بود. از صحبت هاش مشعوف شدم. خوشحال شدم که بیداری در تلویزیون داره بیشتر می شه و فرصت ها و چالش های آموزش فارسی در جهان خوب بحث شد. واقعا خدا رو شکر. دست دکتر حسن عابدینی و بچه های واحد مرکزی خبر و شبکه دو درد نکنه. واقعا تلویزیون برخی برنامه هاش داره با برنامه ریزی و جهت خوبی پیش می ره. برنامه تموم شد و من حیفم اومد که چرا نتونسته بودم همه برنامه شبکه دو رو ببینم. ولی برنامه قبلی شبکه چهار هم زیبا بود. یاد صحبت های رهبر حکیم افتادم که گفته بود باید در گسترش زبان فارسی کوشید که زبان مذهب تشیع است. دست دکتر احمدی نژاد هم درد نکنه که اتحاد فارسی گویان ایران وافغان و تاجیک را برقرار کرد و در این مورد برنامه داره.

دیروز امروز فردا، همچنان رو به جلو و خط شکن

گفتم بزنم شبکه سه. برنامه دیروز امروز فردا داشت پخش می شد. مهمانانش دکتر ابهری، روان شناس و آسیب شناس اجتماعی و استاد شهریار بحرانی کارگردان ملک سلیمان و مریم مقدس بودند، داشتند درباره  آسیب شناسی برنامه های ماهواره ای صحبت می کردند و رنجبران عزیز هم به زیبایی داشت مجری گری می کرد. واقعا رنجبران کارش درسته. یاد دکتر یامین پور و اجراهای خوبش افتادم. واقعا دست شبکه سه هم درد نکنه. واقعا باید مذهبی ها و حزب اللهی ها و دلسوزان از صدا و سیما و بچه های متعهد صداوسیما تشکر کنند تا این برنامه ها بیشتر بشه وضعف ها جبران بشه. واقعا دست آقای ضرغامی درد نکنه که این برنامه در حال جهش و بهتر شدن هستند. امیدورام که بخش هالی دیگر رسانه هم به این سمت کلی حرکت کنند. واقعا گاهی تاثیر یک برنامه مستند گفتگومحور بیش از یک فیلم سینمایی می تونه باشه. البته اینها اگر مثل برنامه راز از تیزرها و مستندهای چنددقیقه ای خوب بیشتر استفاده می کردند کارشون خیلی قوی تر می شد.

 این شب ها، فاخروامیدبخش ومعرفت زا وکهنه نشدنی و معرفی کننده فرزانگان مسلمان

برنامه گفتگویی این شب ها رو خیلی وقته که می بینم. تقریبا مشتری دائمش هستم. واقعا برنامه خوبیه. تیتراژ و مستندهای کوتاه معنوی این برنامه واقعا فاخر و قوی هستند. دست آقای درستکار هم درد نکنه. نمونه یک مجری متعهد و باسواد و دلسوز. متانت و ادب و روح عبودیتش هویداست. ممنونم. خدا رو شکر. دست شبکه یک درد نکنه. فقط حیف که دیگه داشت برنامه تموم می شد. حیف که امشب در ترافیک برنامه های خوب صدا وسیما از این برنامه باز موندم. چند ماهه که برنامه های چنینی در صدا وسیما در جریان هستند. خوبی این قبیل برنامه ها این هست که فرزانگان و خواص توجیه می شوند و اینها هستند که مردم رو می سازند. البته قبول دارم که باید این مباحث در مستندهای بلند وجذاب و فیلم های داستانی هم بیایند ولی فعلا در همین حد هم خدا رو شکر.

راز آرماگدون استاد مستغاثی، خط شکن، شجاع دربیان حقایق تاریخی و بصیرت افزا 

زدم شبکه خبر. مستند استاد مستغاثی درباره بهائیت وسینما وفرهنگ و تاریخ معاصر داشت پخش می شد. باز هم از این برنامه استفاده کردم. مثل چند سال اخیر که مجموعه راز آرماگدون و نقدهای عالی استاد مستغاثی را دیده بودم و استفاده کرده بودم. خدا را شکر. دست بچه های شبکه خبر درد نکنه.  البته کاش نریشن محورتر می شد و از انیمیشن و تصویرسازی هم کمک می گرفت و جذابیت بیشتری داشت و تبلیغات بیشتری درباره موضوعات بدیع و عالیش می شد. واقعا چند قسمتی که اسناد محکمی درباره نظام تولید علم توسط فلسفه های یهودزده بود و چند قسمتی که درباره نفوذ فراماسون ها وبهائیان بر ابتدای تاریخ سینمای ایران بحث می کرد، جالب و دیدنی بود. اسنادی که برای اولین بار بعضا در رسانه پرمخاطب تلویزیون می آمد. ای کاش این مستند خوب را شبکه یک هم می گذاشت که مخاطبان بیشتری دارد. یا لااقل مستندهای قوی در این موضوعات فراموش شده می ساختند و پخش می کردند. کاش راز آرماگدون پنج، موضوعات بدیع تر و فراموش شده ای را پوشش دهد و همچنان خط شکن وشجاعانه مدل یک مستند ترکیبی نوآورانه و جذاب باشد، مثل گروه های مخفی و جنگ های صلیبی و کشتارهای بی رحمانه سیاه پوستان وسرخ پوست ها توسط غربی های بی رحم و استعمارگر و تاریخ استعمار فرانو و کلاسیک و تاریخ ایران و خدمات اسلام به ایران و ایران به اسلام و هزاران موضوعی که رسانه ها از آن غفلت می کنند.

چند نکته و پیشنهاد

راه حل اساسی: برنامه ریزی استراتژیک رسانه و سینما و هنر دینی

تازه یادم اومد که خسته بودم ولی برنامه های صدا وسیما اینقدر مفید بود که واقعا از این سه ساعتم استفاده کرده بودم. انگار که داشتم از یک کلاس خوب رسانه ای در دانشگاهی متعهد استفاده می کنم. فقط حیفم اومد که تبلیغات صدا وسیما برای این برنامه های خوبش که بر و بچه ها خیلی از این برنامه ها و موضوعاتش خبر ندارند که بنشینند و استفاده کنند. و البته حیفم اومد که چرا این مفاهیم بلند در فیلم های سینمای ایران کمتر دیده می شوند؟ چرا سینماگران مدعی و غربزده ما اینقدر عقبند؟ چرا دانشگاه سکولار هنر ما اینقدر عقب و مقلد غرب هست؟ چرا نباید برنامه ریزی دقیقی روی مراکز فرهنگی ما می بود که زورتر از اینها به این حد از رشد برسیم و چرا نباید برنامه ریزی استراتژیکی روی کارهای فرهنگی کشور ما حاکم باشد که بهتر از اینها باید باشیم. باید در سینمای داستانی و انیمیشن و بازی های کامپیوتری هم زود به سطحی بسیار بالاتر از سطح فعلی برسیم. البته راه را بسیار روشن می بینم. با کمک خدا و تلاش جدی هنرمندان متعهد و حوزه ودانشگاه برای رسیدن به مرزهای بالای تبلیغات وبرنامه ریزی استراتژیک وتولید علم مفید در دانشگاههایمان.

البته باید ضعف ها هم دلسوزانه گفته بشه و با توجه به نگاه جدی به آینده زیبایی که اسلام وتشیع برای بشریت نوید می دهند برنامه ریزی جدی داشته باشیم تا ان شاء الله به سمت ساخت مستندهای زیبا و فیلم های داستانی و سریالی قوی مثل ملک سلیمان و مختارنامه ومریم مقدس و یوسف و اصحاب کهف و .... پیش رویم و ما قطعا می توانیم قله هالی استراتژیک رسانه ای جهان را هم فتح کنیم. ما می توانیم ولی اگر سریع تر حرکت کنیم و نه با عجله. بلکه بادقت برنامه ریزی استراتژیک رسانه ها وسینمای ایران را بنویسیم و به سمت مطلوب حرکت کنیم. ان شاء الله. من به اینده خیلی امیدوارم به شرطی که مذهبی ها و حزب اللهی ها زود باشند که خیلی زود دیر می شد.